BEROEPSORGANISATIE VAN
SCHRIJVERS EN VERTALERS





 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Saskia Noort: ‘Fictie is vogelvrij’
8 januari 2015
Het nieuws was afgelopen week all over het Nederlandse web: Saskia Noort en haar uitgever Ambo/Anthos verliezen de rechtszaak wegens plagiaat, aangespannen tegen Liselotte Stavorinus en haar uitgever De Crime Company. De klacht: Stavorinus had voor haar thriller Het reservaat te veel ontleend aan De eetclub van Noort.
De zaak haalde zelfs de voorpagina van de Telegraaf, met een foto van de triomferende Stavorinus. De commentaren op internet dropen van het leedvermaak.
Wat vindt Noort eigenlijk zelf van de uitspraak? En hoe gek is het dat een schrijver in het geweer komt wanneer zijn of haar rechten worden aangetast?

Het komt vaak voor dat een auteur een inbreuk constateert,’ zegt Janne Rijkers, coördinator van de VvL en jurist. ‘Meestal gaat het dan om overname van een gedicht of een foto op bijvoorbeeld een website. In dit geval ging het om elementen uit het verhaal van Noort die door Stavorinus zouden zijn overgenomen. De rechter beschouwt de combinatie van elementen niet als uniek en stelt dus dat ook een ander die mag gebruiken.’

Saskia Noort vindt juist dat er wél sprake is van zo’n unieke combinatie. ‘In detail, in plotwendingen, in karakterstructuren en opbouw,’ schrijft ze in een e-mail aan de VvL. ‘Het gaat dus verder dan alleen een zwart jurkje of een foute man.’ Aan de aanklacht ligt een leesrapport ten grondslag, geschreven door een professioneel manuscriptenlezer en enkele advocaat-stagiares.

Over de uitspraak is zij begrijpelijkerwijs niet te spreken. ‘Helaas is fictie vogelvrij gebleken. Je mag dus lukraak en soms bijna letterlijk kopiëren uit de roman van een ander, mits je enkele kleinigheden verandert.’

Toch krijgt een auteur soms gelijk van de rechter. In 2012 maakte schrijver Patrick van Rijn een zaak aanhangig bij de rechtbank van Leeuwarden tegen filmmaker Steven de Jong: De Jong had Van Rijns’ boek Janey, kind van de rekening zonder toestemming als basis voor een film gebruikt. Van Rijn telde 138 overeenkomsten en 48 overeenstemmende essentiële elementen tussen script en boek. De rechter stelde Van Rijn op 37 punten in het gelijk.
Misschien had Noort nóg meer overeenkomsten moeten zoeken.

Het volledige vonnis staat hier:
http://www.boek9.nl/items/iept20141224-rb-midden-nederland-ambo-anthos-v-de-compagnie
 

< vorige
Terreuraanslag weekblad Charlie Hebdo
volgende >
Citaat van de week




 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
login