BEROEPSORGANISATIE VAN
SCHRIJVERS EN VERTALERS





 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Edmond en Jules de Goncourt: Dagboek
30 November 2014
© Omslag Nico Richter, foto Nadar
De gedachte dat de planeet Aarde aan haar einde kan komen, dat zij mogelijk niet altijd zal blijven bestaan, die gedachte stemt mij af en toe somber. Het zou diefstal zijn tegenover mij: ik heb alleen maar literatuur geschreven in de hoop op eeuwige roem! Een roem die niet langer dan tien-, twintig- of honderdduizend jaar duurt, loont dat wel de moeite die ik me getroost heb, de ontberingen die ik mezelf heb opgelegd?

Dat schrijft Edmond de Goncourt op 24 juli 1888 in het dagboek dat hij samen met zijn broer Jules heeft bijgehouden. Een jaar eerder, in 1887, was er een eerste ‘voorzichtige’ keuze uit gepubliceerd. Die keuze moest wel voorzichtig zijn, omdat lang niet alles kon worden gepubliceerd en vrijwel iedereen die erin voorkwam, nog in leven was. Het Dagboek is sinds 1956 compleet beschikbaar en de keuze die ik heb vertaald, hoefde niet meer ‘voorzichtig’ te zijn.

Hoe lang de roem van de Edmond en Jules de Goncourt zal duren: we weten het niet. Maar hun Dagboek wordt nog steeds enthousiast gelezen, zoals blijkt uit de citaten hieronder.

Deze maand is er een nieuwe druk verschenen:
Edmond en Jules de Goncourt, Dagboek, gekozen, vertaald en bezorgd door Leo van Maris, 504 p., met fotokatern, serie Privé-domein nr. 117, Arbeiderspers, Amsterdam 2014, ISBN 978 90 295 8991 8, € 27,50.


« Het behoort tot de mooiste literaire dagboeken die er zijn. Een goudmijn van schitterend gestileerde observatie en zelfreflectie; met een niets en niemand ontziende instelling opgeschreven. » - Frits Abrahams

« Een vriend las het dagboek van Edmond en Jules de Goncourt. Ik hoorde hem telkens lachen. Nu lees ik het zelf en moet ook vaak lachen. De Goncourts reizen naar Holland, in Amsterdam en Leiden zien ze veel schilderijen van Hollandse meesters. Ze maken zich vrolijk over het land van boter, kaas en eieren, zijn waterige hemel, zijn vissige bewoners. “Holland lijkt wel het paradijs zoals het is teruggevonden door de bevers uit de ark van Noach. Een land dat voor anker ligt, bevers in een kaas, - dat is Holland”. » - Tommy Wieringa

« Dagboek grossiert in scabreuze details en geeft inzicht in het schrijversleven van die tijd […]’ een klassieker. – Joris van Casteren

« Verrukkelijke lectuur […] het boek heeft vijfhonderd bladzijden en er is er niet één vervelend. » - Hans Warren

« Van Maris heeft zijn keuze ronduit prachtig vertaald. Het is het leukste, gaafste, plezierigste boek dat ik in tijden gelezen heb. » – Maarten ’t Hart
 

< vorige
Vergeten schrijvers
volgende >
Een literaire suïcide-note van Floortje Zwigtman




 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
login