BEROEPSORGANISATIE VAN
SCHRIJVERS EN VERTALERS





 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Boeken lenen zonder subsidie
10 August 2013
Als fervent lezer werd ik vanochtend warm en blij van het artikel in Trouw over bewoners van Rotterdam West die een eigen leeszaal hebben geopend na de sluiting van de reguliere bibliotheek in de wijk. Als schrijver slaak ik echter een diepe zucht.

Steeds meer bibliotheken in Nederland moeten door een gebrek aan subsidie de deuren sluiten. Enkelen gaan in zee met een commercieel bedrijf om in ieder geval de uitleen van boeken te blijven garanderen. Maar dat is het dan ook. Leesbevordering, deskundig advies, een kans een schrijver te ontmoeten tijdens een activiteit, projecten op scholen: ze zouden zomaar eens kunnen sneuvelen. Geen geld. Op andere plekken ontstaan spontaan nieuwe initiatieven zoals die in Rotterdam West waar vrijwilligers, een aantal sponsoren en de woningbouwcooperatie een leeszaal met uitleen draaiende houden.
Het is natuurlijk geweldig dat al die vrijwilligers zien dat lezen een zeer wezenlijk onderdeel van het leven van veel mensen uitmaakt. Lezen is belangrijk voor de ontwikkeling, voor het opdoen van kennis, voor ontspanning en voor het kijken naar de wereld met een andere blik. Iedere schrijver zal deze vrijwilligers én de blijde bezoeker van de leeszaal of ‘commerciële' bibliotheek willen zoenen. Omdat ze zo van boeken houden, net als wij.

Maar tegelijkertijd zijn wij schrijvers ook bezorgd. Ten aanzien van de commerciële bibliotheek heb ik die zorgen al geuit. Die gelden ook voor de uitleen die gerealiseerd wordt door vrijwilligers. Maar hier komt nog een andere zorg om de hoek kijken. Wie een boek leent in de bibliotheek, betaalt daarvoor leenrecht. Dat leenrecht is voor schrijvers een belangrijke bron van inkomsten. Onder andere het leenrecht maakt dat wij genoeg kunnen verdienen om nieuwe boeken te kunnen schrijven. Op dit moment wordt door deze bibliotheek in Rotterdam West geen opgave gedaan bij Stichting Leenrecht van de uitgeleende boeken. In de praktijk betekent dat dat schrijvers en vertalers dus geen leenrechtvergoeding ontvangen.

Honderd jaar geleden waren het vaak welgestelde en hoogopgeleide vrijwilligers die maakten dat boeken toegankelijk werden voor het volk. Zijn we terug bij af? Is dat de keus die de overheid maakt door fors te bezuinigen op de bibliotheken? En is daarbij ook gedacht aan de makers van al die mooie boeken?

Janny van der Molen - kinderboekenschrijver en bestuurslid van de Vereniging van Letterkundigen

Reactie op artikel Trouw 8 juli 2013 over bibliotheek/leeszaal Rotterdam West, opgezet en gerund door buurtbewoners
 

volgende >
SFL, Sociaal Fonds voor schrijvers




 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
login